main

கவிதை

நான் அவள் அல்லள்!

April 21, 2016 — by Rie

ரயில் இன்ஜின் போன்ற
மூச்சுக் காத்தும்
வெட்கம் மறந்த
கண்ணீரும் அவன்
சுக்கிலத்தின் பழமையைச்
சொன்னது!

இடுப்பசைத்து அவள்
ஏந்திக் கொண்ட விதம்
“நான் உன்னை விலக மாட்டேன்”
என்பதாம்!

“நான் அவளைப் போன்றவளில்லை”
என்பதை
அடுத்த உடலசைவு
உறுதி செய்தது!

கவிதை

முதலை ஒன்று வளர்த்தேன்

June 18, 2015 — by Rie1

முதலை ஒன்று வளர்த்தேன்
ஆமாம் முதலை தான்.
ஆதரவாய்ப் பிடித்துக்கொள்ள
அந்த சொரசொரப்பு தோதாக இருந்தது.

உச்சக்கட்ட அச்சத்தை ரசித்தபடி
கொல்வதே ருசியானது.
உண்பதெல்லாம் வெறும் பசிக்குத்தான்.
அதன் வியாக்கியானத்தைக் கேட்டால்
முதலையாய் பிறந்திருக்கலாமோ?

முதலைக்குத் தினமும் தேவை
கொஞ்சம் இளஞ்சூட்டுக் குருதி.
அதைத் தர எனக்குப் பிடிக்காதவர் பலர்!

என்னைப் பிடிக்காதவர் இருக்கலாம்
எனக்குப் பிடிக்காதவர் தேவையே இல்லை.

காலங்கடந்த வேளையிலே
ஒருநாள் புரிந்தது
நான் தான்
வளர்க்கப்படுகிறேன்
என்னும் உண்மை.

கவிதை

உதடும் உயிரும் கரைந்ததே

October 3, 2014 — by Rie

இனிப்புச் சாரலென வந்து ஒட்டும்
மகிழ்ச்சித் தீண்டலில்
கரைந்ததென் உதடும் உயிரும்.

ஒவ்வொரு துளியிலும்
ஆயிரமாயிரம் நுண்மைகள்.
ஒன்று விடாமல்
ரசித்தேன்
ருசித்தேன்.

இன்னும் கொஞ்சம்
இன்னும் கொஞ்சம்
என கேட்டு வாங்கியும்
வெட்கம் விட்டு கேட்காமலே
எடுத்து அள்ளியும்
ஆசை அடங்குவதாயில்லை.
நானும் விடுவதாயில்லை.

இதையெல்லாம் ஒரு கவிதை
என்று நீங்கள் நம்பினால்
ஐஸ்கிரீம் என்று
தலைப்பிட்டுக் கொள்ளுங்கள்.

கவிதை

இந்தக் காற்று எனக்கு பரிச்சயம்

July 12, 2014 — by Rie

கடலைப் போல இந்தக்
காற்றும் அலை மிகுந்தது
என்பது தெரிந்தது தானே!

இந்தக் காலை நேரக் காற்று பரிச்சயமானது.
அதே அலை, அதே குளிர், அதே வேகம்.
நெளிதலும் குழைதலும் கூட அதேதான்.

கடந்து போன அதே காற்று
திரும்ப வந்து தடவிப் பார்த்து
சந்தேகத்துடன் கேட்டது.
“ஒற்றை உடலாய் இருக்கிறாயே?”

ஏதோ பழைய ஞாபகம் போல!

கவிதை

நுனிப்புல்

January 7, 2014 — by Rie

நுனிப்புல் மேய்வது ஒரு கலை
நுனியோடு நிறுத்திக் கொள்வது தவம்

(வயது வந்தவர்களுக்காக எழுதப்பட்டது)