இது அட்டாங்க யோகத்தின் நிறைவுப் பகுதி. அதனால் சந்திர யோகத்தை யோக நெறியின் உச்ச நிலையாகக் கொள்ளலாம். நிலவையும் அமுதையும் தொடர்புபடுத்திப் பல பாடல்களை நாம் கேட்டிருக்கிறோம். யோக நிலையில் நிலவொளியின் குளுமையைத் தலையுச்சியில் (சகசிரதளம்) உணர்வதால், ‘சந்திர யோகம்’ என்னும் பெயர் இதற்குப் பொருத்தமாக உள்ளது. இந்த உச்சபட்ச யோக நிலையை உணர்த்தவே சிவபெருமான் தலையில் பிறைச் சந்திரனைக் காண்கிறோம். ‘சந்திரசேகரன்’ என்னும் பெயரும், உச்சந்தலையில் அமுதத்தைச் சேகரிப்பவர் என்ற பொருளைத் தருகிறது.
இந்த நிலையைப் பற்றி ‘சிவ சம்ஹிதா’ என்னும் நூல் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறது:
अधोवक्त्रं च यत्पद्मं सहस्रारं व्यवस्थितम् |
तन्मध्ये चन्द्रमाः शुद्धः कलाभिः पूरितः सदा ||
तस्मात् पीयूषधारा च स्रவति सततं प्रिये |
Adhovaktram cha yat-padmam sahasraram vyavasthitam |
Tan-madhye chandramah shuddhah kalabhih puritah sada ||
Tasmat piyusha-dhara cha sravati satatam priye |
பொருள்: தலையின் உச்சியில், இதழ்கள் கீழ்நோக்கி இருக்குமாறு அமைந்துள்ள ‘சகஸ்ராரத் தாமரை’ உள்ளது. அதன் மையத்தில், எப்போதும் கலைகள் நிரம்பிய தூய்மையான சந்திரன் (சந்திர மண்டலம்) வீற்றுள்ளது. அந்தச் சந்திரனிடமிருந்து எப்போதும் அமுத தாரை (பியூஷதாரா) இடைவிடாமல் வழிந்து கொண்டிருக்கிறது.
சித்தர் மரபில் ‘அமுரி’ அல்லது ‘சிவநீர்’ என்று போற்றப்படும் இந்த அமுதத்தைப் பருகுவதே யோகத்தின் இறுதி இலக்காகும். இதுவே மரணமில்லாப் பெருவாழ்வுக்கும், இறை நிலைக்கும் வழிவகுக்கிறது.